این حزن ، از جنس ~پیدایش خاص ~است ، که آن را راز می نامیم .

شما دارید راز می نوشید ،

چیزی که هیچ نامی ندارد ، نشان و تعریفی ندارد ،

ولی درون شما را تحت تاثیر قرار داده است .

و هرچه عمیق تر می شود ، لطیف تر !

گاه در میان بد نامی ، رازی می یابی

راز، در میانی که هزاران عیب دارد  .

 سعی کنید در ~هوشیاری خویش ~ راز اینان را کشف کنید .

 هرکس صاحب رازی است از جهت منحصر بفردی !

قیاس در جهت دیگریست ،

 اما در راز هر کس خودش است

 و قابل قیاس با دیگری نیست !

اگر توانستی وارد قلمرو انسانی شوی ،

 دگر نمی توانی آن را قیاس کنی !

هرکس خودش است .

هرکس در قلمرو فردیت خود است .

در شناخت هیچ کس مقایسه نکنید ،

 میدان کشف را احیا کنید .

کشف از نوع عصیان است،

 از نوع – نمی دانم ها !

  بقیه عکس ها ...