| تبليغات | X |
|
زندگی کردن ، عشق ورزیدن است! هنگامی که شادمانی به نرمی به اعماق دریاچه سکوت می رود، نفس ِ گرم عشق، ترانه ای ناشنیده را زمزمه می کند. هنگامی که آسمان باز ، زیر نگاهِ تو بیدار بیدار می شود، مه ِ تردید پراکنده می شود ونسیم دلپذیرگرده های معطر رستگاری را می افشاند! دریاچه ، نیلوفر و عاشق نایده ، در یک شور ناگهانی " باهم" یکی می شوند. قصه از یک سلام شروع نشد!!! قصه این بار از سکوت شروع شد! روزها گذشت و من با تو تنهاتر شدم! و حالا در این تنهایی، تو را بهتر می بینم! دور یا دورتر، مهم نیست، همچنان نزدیک و من از شوق خنده ام می گیرد! " سلام" محمد ۱۰/۸/۸۶
|
من به مهمانی دنیا رفتم... .من به دشت اندوه ، من به باغ عرفان، من به ایوان چراغانی دانش رفتم.....رفتم از پله مذهب بالا . تا ته کوچه شک، تا هوای خنک استغنا....تا سکوت خواهش .تا صدای پر تنهایی - سهراب سپهری صندوقچهدی 1388آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 همین حوالی
فقط کمی برای خودم
کودک درون و برون
غریبه ای که آشناترینم شد |
