| تبليغات | X |
|
ایستاده بودم ، ساکت ، با لبخندی به لب ایستاده بود ، آرام ، خاموش چون همیشه یکی آمد ، آینه ای در برابرم گذاشت مرا در آینه دید ، آینه شکست ، من خورد شدم تکه های دل من ، فرو ریخت ، گم شد من شکستم ، آینه نبود ، او .... نمی دانم ، ... تنها شد تنها شد و ، بی سکوت من ، شکست من گریختم ، حوصله احساسم نبود ... .. . تو آمدی ، من خودم را هم نمی خواستم ، تو رنجیدی من در هبوط خویش قفس شدم ، تو رنجیدی آرزو می کردم ، درد را می دانستی ! امید داشتم ، برای جنونم دعا کنی ! تو رنجیدی... مگر خواهر مقدس می رنجد؟ مگر آخرین شمع روز یک شنبه در کلیسا خاموش می شود؟ مگر انجیل بی تحریف نمی خواندی؟ مگر مرا در شب عید پاک ندیدی؟ مریم ی را که بر او گمان بستند او به صحرا گریخت فرزندش را عاشق گشت در عبادت تنهاشد و کسی راز بالیدنش را هرگز نفهمید ! مسیح نام معبود من است من مسلمانم ! قبله ام سبزی چشمان توست ! محراب امن ام باش ، تو را می مانم ! صلیب سرخ نگاه من ، شراب ِ گس ِ گریز توست ! دعا را با آواز نجوا کن ، پدر ِ نیکی ها با ماست ! برای خط به خط جنون ات دعا کن ! جز او کسی صدای ما را نمی شنود کائنات را به تسخیر در خواهی آورد! اگر فرشته ناجی خویش را نرنجانی ! × آمین ×
|
من به مهمانی دنیا رفتم... .من به دشت اندوه ، من به باغ عرفان، من به ایوان چراغانی دانش رفتم.....رفتم از پله مذهب بالا . تا ته کوچه شک، تا هوای خنک استغنا....تا سکوت خواهش .تا صدای پر تنهایی - سهراب سپهری صندوقچهآذر 1388آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 همین حوالی
فقط کمی برای خودم
کودک درون و برون
غریبه ای که آشناترینم شد |
