سلام به حضوری که هیچ وقت نبود تا نوای دل را سازی نو باشیم

 سلام به سکوتی که مدت هاست میزبان شمعدانی های بنفش و شاداب دل ماست

صحبت از درد و غم نبودن نیست ، خستگی خاطرات است و بی قراری یک دل شیدا ،فریادی که عادت به گفتن داشت و خاموش است ! چراغ قرمز ، ترانه دلخواه و چند قطره دلتنگی برای من که بودم ، نوشتم  ، خواندم و در آخر  خانه تکانی دل و استقبال بهاری که نمی شناسیش ولی پاک است و مقبول عام ...! و  تو منهای خود !  دنیای آرزوهایت منهای بودن ! و شاید درد این است ! نقاش هستی و باز امتحانی نو ! همه چیز هست: شیر هست ، سر شیر هم هست ! پرواز هم هست ، رسیدن هم هست !عین آرزوهایت . و بازاری که روی همه و همه چیز قیمت می گذارد جز این دل محکوم که گریزش را بهایی نیست ! و تو را که از آینه می گریزی تا نبینی نگاهی راکه رنگ دیگران است تا این قافله به پایان برسد ! و شاید روزی بعد از همه آن دیدن ها و نرسیدن ها فهمیدی که عشق را مجال حظور نیست و منطق، حکم عقل است و قانونمندی تاریخ ! تجربه های که هر یک داستانی بود و امیدی که به بن بست زمان رسید و تقدیری که اینگونه جاوید رقم خورد! و امروز تو  آغاز می شوی برای دیگری بودن ...!