"

هوای خنک استغنا" – سهراب سپهری-"من آرام و متوازنم ، زندگی ام سرشار از نظم الهی است " -کاترین پاندر – زمزمه های که روز و شب ام رو به خودش مشغول کرده . تاثیر نوشته های استادی دور که می گفت :" شناور باش نه شناگر" .یاد بزرگ مرد دل که فرمود :" آزاده باش "و نغمه دل که سعی می کنه روی نوک انگشتان پاش بیاسته تا فراتری رو ببینه که میدونه آرامش روحش به اونجا ختم میشه ...و تکرار سکوتی که می خواد بی نیازیش رو جشن بگیره و صبری که بر تار تار وجودش حک شده .قلبی سخت که گذر گاه مسافرانی مسخ شده رو در جزیره دلش می بینه و به خودش حتی اجازه مکثی هر چند کوتاه رو نمی ده ومیشنوه ترانه ای رو که دوست تا رسیدن به او می خوانه : " بی نیاز و تنها باش ، تشنه باش و در یا باش ، هم پیاله ما باش " و پیاله ای که بوی تلخ سفر میده و کودک دل عازم یه سفره ، سفری که من باشم و تو باشی و آبی آسمون...

وبلاگ جدیدم رو تقدیم می کنم به همه دوستان عزیزم ، همسفرانی که وقتی سنگینی سکوت پشتم رو خم کرده بود ، گرمای دستشون منو برد تا قله کوهی که سرشار بود از گذشت و جالب اینجا بود که باز هم سکوت بود و سکوت .

"سکوت سرشار از نا گفته هاست .از حرکات نا کرده . اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده . در این سکوت حقیقت ما نهفته است .حقیقت تو و من "-مارگوت بیکل-